همیشه نگاه کردن به رنگ اصلی چشم آدما (هر رنگی که باشه) رو دوست دارم.

وقتی کسی لنز رنگی داره درست نمیتونم باهاش ارتباط برقرار کنم،

چون انگار  در این حالت نمیتونم حسش کنم.

فکر کنم برای همینه که  همیشه حس و آن جرقۀ زیبای چشمها برایم بسیار مهمتر از رنگ آن بوده،

جرقهای که پشت نقابی پنهان نشده باشه...

از اون کتابهای کم نظیری که به من کمک زیادی کرده